Το μήνυμα της Παναγίας προς τον σύγχρονον Ελληνισμόν

 

ΜΕΣΑ εἰς τὰς ἑορτὰς τῆς Παναγίας ἡ πιὸ λαμπρὴ εἶναι σίγουρα ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου.

Ἀπὸ τὴν πρώτη ἡμέρα τοῦ Αὐγούστου ἀρχίζει ἡ ψυχικὴ προετοιμασία διὰ τὴν ἑορτήν. Μιὰ νοσταλγικὴ προσμονή. Νηστεία, καὶ τὸ ἀπόγευμα ἐμπρὸς εἰς τὴν σεπτὴν Εἰκόνα, μὲ εὐλάβεια καὶ πίστιν, ψάλλονται οἱ δύο παρακλητικοὶ κανόνες. Ὁ μικρὸς τὴν μίαν ἡμέραν (ποίημα Θεοστηρίκτου Μοναχοῦ ἢ Θεοφάνους) καὶ ὁ μεγάλος τὴν ἄλλην (ποίημα Βασιλέως Δούκα τοῦ Λασκάρεως).

Καὶ στὸ τέλος ὅλο σχεδὸν τὸ ἐκκλησίασμα, ψάλλει τὰ κατανυκτικὰ Ἐξαποστειλάρια. «Ἀπόστολοι ἐκ περάτων συναθροισθήσαντες ἐνθάδε, Γεσθημανῇ τῷ χωρίῳ, κηδεύσατέ μου τὸ σῶμα· καὶ Σύ, Υἱὲ καὶ Θεέ μου, παράλαβέ μου τὸ πνεῦμα».

Κι' ὁ Δεκαπενταύγουστος ἢ Δεκαπεντισμὸς χειραγωγεῖ τὴν εὐλαβικὴ ψυχὴ εἰς τὴν παραμονὴ τῆς Ἑορτῆς· μὲ τοὺς θαυμασίους ὕμνους τῆς ἑορτῆς μὲ ἐκεῖνο τὸ ὀκτάηχο Δοξαστικὸ τῶν Ἀποστίχων. Τὴν ἄλλην ἡμέραν τῆς λαμπρᾶς πανηγύρεως ὁ πιστὸς θὰ εὐφρανθῇ ἀπὸ τὸ ἄκουσμα τῶν θαυμασίων καὶ ἀκατανικήτου ποιητικοῦ κάλλους κανόνων, τῶν ἁγίων ὑμνογράφων Κοσμᾶ καὶ Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ.

Καλότυχος ἐκεῖνος, ποὺ θὰ ἑορτάσῃ τὴν μεγάλη ἑορτὴ τῆς Παναγίας μέσα εἰς τὸ πνευματικὸ καὶ γλυκογάλανου κλῖμα τῶν Κυκλαδίτικων Νησιῶν.

Θὰ σιγοψάλλῃ μὲ ἐνθουσιασμὸ «πεποικιλμένη τῇ Θείᾳ δόξῃ ἡ ἱερὰ καὶ εὐκλεής, Παρθένε μνήμη Σου...» Καὶ «κροτείτωσαν σάλπιγγες, τῶν Θεολόγων σήμερον, γλῶσσα δὲ πολύφθογγος νῦν εὐφημείτω...».

Καὶ τότε ἡ ψυχή του θὰ πλημμυρίσῃ ἀπὸ ἐνθουσιασμὸ καὶ ἐλπίδα, διότι ἡ μνήμη τῆς Παναγίας δὲν θυμίζει θάνατο καὶ φθορά, «Καὶ κλῖμαξ πρὸς Οὐρανὸν ὁ τάφος γίνεται...».

ΠΑΝΕΚΛΑΜΠΡΗ καὶ πανένδοξη ἡ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ἡ μνήμη τῆς Παναγίας.

Ἐστάθη ἡ συνεργὸς τῆς σωτηρίας μας. Ἐξ αὐτῆς «Θεὸς ἐσαρκώθη καὶ παιδίον γέγονεν ὁ πρὸ αἰώνων ὑπάρχων Θεὸς ἡμῶν».

Ἡ Παναγία μορφὴ τῆς Κυρίας Θεοτόκου ἐπῆρε παγκοσμίους διαστάσεις, διότι ἐνσαρκώνει τὴν ὑπερτάτην καὶ Θείαν ἔννοιαν τῆς Μητρότητος. Στὸ πρόσωπόν της ἔχει ἐξαγιασθῆ ἡ Μητρότης.

Εὑρῆκε τρόπον ἡ Πανσοφία τοῦ Θεοῦ νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς ὅλα τὰ πλάσματά Του μιὰ Μάννα· τὴν Μάννα!

Μάννα, ποὺ θεμελιώνει μιὰ μυστικὴ καὶ μεταφυσικὴ συγγένεια μεταξύ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου. Ἀδελφός μας ὁ Χριστός! Μάννα μας ἡ Παναγία!

Ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς Γῆς ἀνευρίσκουν στὴ Παναγία τὴν Μάννα τους, καὶ τὴν θεωροῦν τόσον ἰδική τους, ὥστε τὴν θέλουν, ἀκόμη νὰ τοὺς μοιάζῃ μορφολογικά! Καὶ Ἐκείνη, μέσα στὴν ἀπέραντη ἀγκαλιά της, «πλατυτέρα τῶν Οὐρανῶν», κλείνει ὅλους!

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ἡ σχέσις της μὲ τὸν Ἑλληνικὸ λαό. Ἕλληνες ὑμνογράφοι τὴν ὕμνησαν. Ἕλληνες ζωγράφοι τὴν ἀπεθανάτισαν στὶς τοιχογραφίες καὶ ἁγιογραφίες τους. Ἡ ἐθνική μας συνείδησις ἔχει βαθύτατα διαφωτισθῆ ἀπὸ τὴν στοργικὴ παρουσία τῆς Παναγίας.

Μὲ τὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας στὰ χέρια οἱ Βυζαντινοὶ κάνουν λιτανεία, ὅταν ἡ Κωνσταντινούπολις πολιορκεῖται, κατὰ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἡρακλείου, ἀπὸ τοὺς Ἀβάρους. Καὶ νικοῦν μὲ τὴν χάρι τῆς Παναγίας!

Μὲ τὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Ὁδηγητρίας ἐπὶ κεφαλῆς τῆς θριαμβικῆς πομπῆς, εἰσέρχεται ὁ Μιχαὴλ Παλαιολόγος εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν. μετὰ τὴν ἀνάκτησί της ἀπὸ τοὺς Φράγκους.

Μὲ τὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Ὁδηγητρίας λιτανεύουν οἱ μελλοθάνατοι Ὑπερασπισταὶ τοῦ Βυζαντίου, ποὺ ἑτοιμάζονται νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ στίφη τοῦ Μωάμεθ, μετὰ τὴν ἀπεγνωσμένη ἄμυνα ποὺ ἀπέληξε στὴν Ἅλωσι.

Τὰ αἰσθήματα τῆς λατρείας τοῦ λαοῦ μας – θὰ ἔλεγε κανεὶς μὲ κίνδυνο κάποιας ὑπερβολῆς – πρὸς τὴν Παναγία μας φαίνονται στὸ πλῆθος τῶν Εἰκόνων, τῶν Μονῶν καὶ τῶν Ναῶν, ποὺ κατακοσμοῦν τὸν Ἑλλαδικό χῶρο.

Ἡ Μεγαλόχαρη στὴ Τῆνο. Ἡ Καταπολιανὴ στὴ Πάρο. Ἡ Μυρτιδιώτισσα στὰ Κύθηρα. Ἡ Χρυσολεόντισσα στὴν Αἴγινα. Ἡ Γκρεμνιώτισσα στὴν Ἴο. Ἡ Κανάλα στὴ Κύθνο. Ἡ Κυκώτισσα στὴ Κύπρο. Ἡ Σπηλιανὴ στὴ Κρήτη. Ἡ Μεγαλοσπηλαιώτισσα στὰ Καλάβρυτα. Ἡ Σουμελᾶ στὴ Βέρροια, ποὺ μᾶς συνδέει μὲ τὸν κατατρεγμένο Ἑλληνισμὸ τοῦ Πόντου καὶ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Τὸ Ἅγιον Ὄρος, σωστὴ πολιτεία τῆς Παναγίας.

Ὀνόματα, ποὺ θυμίζουν θαύματα τῆς Παναγίας καὶ ποὺ ἔγιναν διὰ νὰ ἐπιβεβαιώσουν τὴν ἀγάπη της πρὸς τὸν ἄνθρωπο.

Μάννα· ποὺ ἱκανοποιεῖ τὰ αἰτήματα· ποὺ θεραπεύει πληγάς· ποὺ χαρίζει φῶς· ποὺ προσφέρει τὴν ὑγεία. Κανείς, ὅταν μὲ πίστι τὴν ἐπικαλεῖται δὲν μένει παραπονεμένος.

ΚΑΙ ΕΦΕΤΟΣ πανηγυρίζει ὁ Ὀρθόδοξος Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν μνήμη τῆς Παναγίας. Κι' ὁ πανηγυρισμός πραγματοποιεῖται σ' ἕνα περιβάλλον προβληματισμένο ἔντονα. Σὲ μιὰ ἐποχή, γεμάτη σύγχυσι καὶ ἀντιφατικότητα. Σὲ μιὰ περίοδο, ποὺ οἱ Ἕλληνες καὶ γενικώτερα ὁ ἄνθρωπος διατρέχει τὸν ἔσχατο κίνδυνο μιᾶς πνευματικῆς ἀποδιοργανώσεως· ποὺ κινδυνεύει νὰ χάσῃ τὸ βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς, τὸν συγκεκριμένο λόγο τῆς ὑπάρξεως.

Σὲ μιὰ τέτοια λοιπὸν ἐποχή, οἱ καμπάνες τῆς Παναγίας, ὅπου κι' ἄν σημαίνουν, φέρνουν στὸν σύγχρονον Ἑλληνισμὸ κάποιο σοβαρό μήνυμα! Πὼς ἡ ἐπιβίωσις τοῦ Ἑλληνισμοῦ δὲν εἶναι συνάρτησι οἰκονομικοτεχνικῶν παραγόντων· ἀλλὰ ἀποτέλεσμα ἐξηυγενισμένου ψυχισμοῦ, ἐξαγιασμένου αἰσθηματισμοῦ.

Καὶ σ' αὐτὴ τὴν τόσον ἀναγκαία προσπάθεια ἡ Παναγία προσφέρει τὴν ἁγία ἀγάπη της· τὴν παντοδύναμη μεσιτεία της· τὴν ἐξιδανικευμένη ζωή της καὶ ὡσὰν ἄνθρωπος γενικά· μά, πρὸ παντός, ὡσὰν γυναῖκα· γυναῖκα ἐλεύθερη ἀπὸ κάθε μικρότητα, ἐμπάθεια, κοσμικὴ ματαιοδοξία, δούλη μονάχα τοῦ κυρίου. «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατὰ τὸ ρῆμα Σου».

Ὁ δείκτης τῆς ἠθικῆς ὑπεροχῆς ἑνὸς λαοῦ εὑρίσκεται πάντα στὴν ἠθικὴ εὐαισθησία τῶν γυναικῶν του. Καὶ ἡ Παναγία θὰ εἶναι πάντοτε τὸ ἄφθαρτο ἰδιόγραμμα τῆς ὁλοκληρωμένης γυναίκας. Νὰ τὸ μήνυμα, ποὺ φέρνει ἐφέτος ἡ ἑορτὴ τῆς Παναγίας.

Δ. ΜΠΑΤΙΣΤΑΤΟΣ

Παναγία Εκατονταπυλιανή

Η Καταπολιανή της Πάρου

 

(ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΚΥΚΛΑΔΙΚΟΝ ΦΩΣ", 1-8-1973)

Ομιλία Διονυσίου Μπατιστάτου για τον Μέγα Αθανάσιο και τον Οικουμενισμό

 

Ο Διονύσιος Μπατιστάτος για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

 

Κυκλοφόρησε ο Τιμητικός Τόμος Διονυσίου Μ. Μπατιστάτου

 

Για να τον προμηθευτείτε επικοινωνείστε στο email: 

dionysiosmpatistatos@gmail.com

Ομιλία Διονυσίου Μπατιστάτου - Να προσέχουμε την γλώσσα μας (1967)

 

Ιστορικό ντοκουμέντο: Ομιλία Διονυσίου Μπατιστάτου για τα 50 χρόνια από την αλλαγή του Ημερολογίου (1974)

Σαν σήμερα 10/23 Μαρτίου συμπληρώνονται 100 έτη από την αυθαίρετη και αντιεκκλησιαστική Ημερολογιακή Καινοτομία του 1924, που δίχασε το Πλήρωμα της Εκκλησίας της Ελλάδος. Στις 10/23 Μαρτίου 1974 έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη μία εκδήλωση, επί τη συμπληρώσει 50 ετών από την Καινοτομία, στην οποία κεντρικός ομιλητής ήταν ο αείμνηστος Διονύσιος Μπατιστάτος. Ο πολιός Ιερεύς π. Γεώργιος Κεπάπογλου - στον οποίο οι ευχαριστίες - κατέγραψε την ομιλία αυτή και σήμερα (50 χρόνια μετά) έχουμε την ευλογία να την ακούσουμε, με την ελπίδα να λυθεί το ζήτημα αυτό το συντομότερο για το καλό της Ορθοδοξίας! Αξίζει να ακούσουμε τις ορθές εκκλησιολογικές θέσεις που εξέφρασε ο μακαριστός καθηγητής, όπως τις παρέλαβε από τον πνευματικό του πατέρα, τον Άγιο πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη (+1955).

ΟΜΙΛΙΑ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΜΠΑΤΙΣΤΑΤΟΥ - ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ (1984)

"The children and the servants"

 

A true story told by Elder Ieronymos of Aegina (+1966) to Dionysios Batistatοs

 

The following text, which contains this story, was written in the Greek language by the late Dionysios Batistatos and sent to the late Sotiria Nousi (+2022), who published it in her book entitled "Elder Ieronymos of Aegina".

 

The privilege to become God’s children! The privilege to be adopted by God! The gift of Adoption! The greatest gift given by God to those who believe in Him. God opens the door of Paradise to all His adopted children, in other words, those who believe in Him. A unique gift enjoyed by Christian Orthodox believers. ***

Despite his efforts, a zealous Muslim in Constantinople seemed to be unable to perceive the spiritual truth associated with the gift to become God’s children (but do many contemporary "Orthodox Christians understand it too?).

Yet, the blessed Father Ieronymos, with several simple words the Holy Spirit put in his mind, managed to convince the zealous Muslin that it is only through Orthodoxy a nostalgic soul may find the coveted Paradise.

So many years have passed but Elder Ieronymos’ story has not been erased from my memory… Elder Ieronymos narrated this story to me, in a way full of modesty and humility, an evening when I visited his monastic cell in Aegina.

"In 1890s" he told me, "I was with my mother in Constantinople. I had recently been ordained to the priesthood. My mother’s sanctified soul and my mother’s persistent exhortations played a part in this story as well.

One day a Turkish police officer came to our house. “Papa” (Father), the Turkish police says to me, “the Chief Justice wants you.”
For a moment I was agitated. What did the great Judge want me to do? Were the Turks planning something against the unfortunate Greeks? I crossed myself, took my mother's blessing, and while preparing for anything that could happen, I made my way to the Chief Justice’s office.

As soon as I reached his office, the Chief Justice greeted me with a compliment. Then, the Chief Justice asked everyone that were in his office to get out (kicked all of them out of the office), he closed the doors tightly and started talking to me:
– “Papa (Father), I get a salary of 6 pounds a month; I keep 2 for my family’s needs; I offer 4 pounds to charitable causes: I take care of orphans’ weddings, I protect widows, I support to the sick and poor. I fast and pray with faith in God. When I am in court, first I make sure I find where the truth lies and then I decide guilt or innocence; I do not allow anyone to influence my decision, including threats and authoritative recommendations, not even suggestions from the Vizier...”

Then, with longing eyes, the Chief Justice lowered his voice and said: "Papa (Father), I will not go to the Heaven as you Christians say?".

Fr. Ieronymos diagnosed the unspeakable nostalgia and desire for Heaven (Paradise) that flared up in the heart of this non-Christian human being…. The aura of the Holy Spirit gently surrounded the Turkish Chief Judge…

Fr. Ieronymos, who, at that moment, acted as an instrument of Divine Providence, felt that the time to give the testimony of Orthodox Christianity had arrived and that through this testimony the Chief Justice (the Nostalgic for Paradise) was going to be drawn to the Truth.

Elder Ieronymos asked: "Tell me, your Honor, do you have children?"
"Yes I have" the Chief Justice answered.
"Do you have servants?", Fr. Ieronymos asked again.
"Yes, I have servants as well."
"Do you love your servants?"
"I love them because they are disciplined and execute my will."
"Do you intend to make them heirs to your estate when you die?"
"No!".
"Why not;".
"The right to paternal property belongs exclusively to legitimate children."

Father Ieronymos was silent for a moment. And then he continued decisively:
"Your Honor, based on what you just described in relation to what you do every day, you are definitely a good servant of God. But if you desire to inherit the Father's House, Heaven, you must become God’s child receiving His privilege as his legal child. In other words, you must embrace the Orthodox faith and be baptized."
And the Chief Justice accepted the recommendation. He resigned, left Constantinople, accepted Orthodoxy and was baptized.

*** Translator’s note: for further understanding the GIFT OF ADOPTION you may read Apostle Paul's letters as per below:

Paul often opens his letters to the churches with phrases like “God our Father” (Romans 1:7; 1 Corinthians 1:3, etc); these phrases apply to believers. Indeed, Paul explicitly teaches that we become God’s children by adoption. God lovingly takes in those who are in Christ as His.

“But when the fullness of the time came, God sent forth His Son, born of a woman, born under the Law, so that He might redeem those who were under the Law, that we might receive the adoption as sons,” (Galatians 4:4-5).

“He predestined us to adoption as sons through Jesus Christ to Himself, according to the kind intention of His will,” (Ephesians 1:5).

The idea that individuals become children of God by the grace of adoption, rather than by right of birth is also repeated in Paul’s letter to the Romans (Romans 8:15-23, 9:4-8). 

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΟΜΙΛΙΑ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΜΠΑΤΙΣΤΑΤΟΥ: Ἀνάγκη πνεύματος μαρτυρίου!

Ο Διονύσιος Μπατιστάτος για τον μακαριστό π. Χρύσανθο Βρέτταρο (+1981)

Σαν σήμερα 6/19 Ιουλίου, πριν σαράντα δύο χρόνια, στο τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του μακαριστού Ιερομονάχου π. Χρυσάνθου Βρέτταρου, ομίλησε ο αείμνηστος Διονύσιος Μπατιστάτος, ο οποίος είχε συντάξει και μία νεκρολογία, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Εκκλησιαστικός Αγών" (Ιούλιος-Αύγουστος 1981).

Δημοσιεύονται ενταύθα και τα δύο αυτά ιστορικά τεκμήρια (η Νεκρολογία εκ του Αρχείου Νικολάου Μάννη, η ομιλία εκ του Αρχείου του αειμνήστου Διονυσίου Μαρίνου), μαζί με μία σπάνια φωτογραφία του Γέροντος Χρυσάνθου του έτους 1952 (εκ του Αρχείου του αειμνήστου Επαμεινώνδα Πριμάλη).

(Ο μακαριστός Ιερομόναχος Γέρων Χρύσανθος Βρέτταρος το 1952 - 

Αρχείο Επαμεινώνδα Πριμάλη)

(ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ, ΙΟΥΛΙΟΣ-ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1981)

Διονύσιος Μπατιστάτος - Περὶ Μονῆς Σινᾶ

 

Ὁμιλία μακαριστοῦ Διονυσίου Μπατιστάτου: Ἡ μεταφυσικὴ καὶ παιδαγωγικὴ σπουδαιότης τῆς παραβολῆς τοῦ Ἀσώτου

Ἐκφωνηθεῖσα στὶς 25-2-1989 στὴν αἴθουσα τῆς Ἑταιρείας τῶν Φίλων τοῦ Λαοῦ στὴν Ἀθῆνα

(Ἀρχεῖον κ. Κωνσταντίνου Ζάβρα)

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΤΟΜΟ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ Μ. ΜΠΑΤΙΣΤΑΤΟΥ

Τὸ Ἱστολόγιο «Διονυσίου Μ. Μπατιστάτου Μνήμη», τὸ ὁποῖο διαχειρίζονται συγγενεὶς καὶ φίλοι τοῦ ἀειμνήστου, ἀποφάσισε τὴν ἔκδοση Τιμητικοῦ Τόμου πρὸς τιμὴν τοῦ θεολόγου Διονυσίου Μπατιστάτου.

Ἡ παροῦσα Πρόσκληση ἀφορᾶ στὴν ὑποβολὴ πρωτότυπων ἐργασιῶν σχετικῶν μὲ τοὺς τομεὶς τῆς Θεολογίας (Δογματική, Ἠθική, Χριστιανικὴ Γραμματεία, Ἐκκλησιαστική Ἱστορία κ.λ.π.), τῆς Ἐπιστολογραφίας, τῆς Ἱστορίας (μὲ ἔμφαση στὴν Τοπικὴ Ἱστορία τῶν περιοχῶν μὲ τὶς ὁποῖες συνδεόταν ὁ μακαριστός: Πειραιάς, Κεφαλονιά, Πάρος, Ἅγιον Ὄρος) καὶ τῆς Λογοτεχνίας (ποίηση, διήγημα).

Οἱ ἐργασίες πρέπει νὰ εἶναι σὲ μία ἀπὸ τὶς ἑξῆς γλῶσσες: Ἑλληνική, Ἀγγλική, Γαλλική, Γερμανική, Ἱσπανική, Ρωσική.

Κάθε συγγραφέας, ὁ ὁποῖος μπορεῖ νὰ συμμετέχει μὲ τρεῖς (3) τὸ πολὺ ἐργασίες, θὰ παραλάβει δωρεὰν εἴκοσι (20) ἀντίτυπα τοῦ Τιμητικοῦ Τόμου.

Οἱ ἐργασίες πρέπει νὰ εἶναι γραμμένες σὲ ἀρχεῖο MS Word, μὲ γραμματοσειρὰ Times New Roman, μέγεθος 12 καὶ νὰ ἀποσταλοῦν μέχρι τὶς 31 Μαρτίου 2023 στὸ email: dionysiosmpatistatos@gmail.com

ΘΕΟΣ ΩΝ ΕΙΡΗΝΗΣ, ΠΑΤΗΡ ΟΙΚΤΙΡΜΩΝ...

Το παρακάτω διήγημα του αλησμόνητου Διονυσίου Μπατιστάτου (ο οποίος σήμερα θα εόρταζε - Μνήμη Αγίου Διονυσίου εν Ζακύνθω - κατά το παλαιό ημερολόγιο που επί προσωπικού ακολουθούσε) γράφτηκε πριν 40 χρόνια ακριβώς. Αναφέρεται σε ένα αληθινό περιστατικό που συνέβη κατά την διάρκεια της φρικτής ομηρίας χιλιάδων ανθρώπων από τους Κομμουνιστές μετά τα Δεκεμβριανά του 1944 (βλ. σχετικά εδώ, εδώ και εδώ). Η "ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου" "μιᾶς ἐπαρχιακῆς πόλεως τῆς Στερεᾶς", που αναφέρει ο αείμνηστος, είναι ο Ι. Ν. Αγ. Ιωάννου του Καλοκτένους στην Θήβα, ο "ἀλησμόνητος παπα-Χρυσόστομος" είναι ο μακαριστός π. Χρυσόστομος Σταμούλης (+1966), εφημέριος των Παλαιοημερολογιτών της Θήβας, και ο "μπαρμπα-Κώστας" είναι ο αείμνηστος αγωνιστής Κωνσταντίνος Τούτουζας (+1979), πρόεδρος του παραρτήματος Παλαιοημερολογιτών Θήβας και κουμπάρος του Διονυσίου Μπατιστάτου.

Από δεξιά προς τα αριστερά όπως κοιτάμε: π. Χρυσόστομος Σταμούλης, Διονύσιος Μπατιστάτος, Κωνσταντίνος Τούτουζας 

(Θήβα, δεκαετία 1950).

(ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ, ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1982)

Ἐκκλησία καὶ Ἐκκλησίαι

(ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ, ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1985)

ΟΜΙΛΙΑ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΟΝ 45ο ΨΑΛΜΟ (ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Δ. Μ. ΜΠΑΤΙΣΤΑΤΟΥ)

 

(ΠΗΓΗ: ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΑΠΑΝΤΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΕΡΓΑ, ΤΟΜΟΣ 55, ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ, 1973)

Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ - ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΜΠΑΤΙΣΤΑΤΟΥ

 

(Το παρακάτω άρθρο συνέταξε ο μακαριστός Διονύσιος Μπατιστάτος σε ηλικία μόλις 26 ετών!  Δημοσιεύθηκε σε δύο συνέχειες στο περιοδικό της Εκκλησίας των Γνησίων Ορθοδόξων της Ελλάδος "Η Φωνή της Ορθοδοξίας", αρ. φύλ. 32 [19-5-1947] και αρ. φύλ. 33 [2-6-1947]. Θαυμάζει κανείς τὴν θεολογική πένα του, αλλά και κατανοεί γιατί εκτιμήθηκε ιδιαιτέρως από τον Άγιο πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη. Η φωτογραφία του - από το προσωπικό του αρχείο - περίπου από εκείνη την εποχή).

ΟΜΙΛΙΑ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΜΠΑΤΙΣΤΑΤΟΥ: Η ΠΟΛΙΣ ΕΠΕΣΕ (ΙΟΥΝΙΟΣ 1987)

 

Η Θεοτόκος ως πρότυπο χριστιανής μητέρας - Ομιλία Δ.Μ. Μπατιστάτου